از قبيل كعب بن اشرف ، كعب بن اسيد ، شعبة بن عمرو ، مالك بن صيف و كنانة بن ابى الحقيق و جمعى ديگر به سوى رسول خدا ( ص ) به راه افتادند و چون شرفياب حضور حضرتش شدند ، عرضه داشتند : اى محمد خبر بده ما را كه حكم مرد زنا كار و زن زنا كارى كه هر دو محصن باشند چيست ؟ و چه حدى بايد بر آن دو جارى شود ؟ رسول خدا ( ص ) فرمود : آيا هر حكمى كه من بكنم قبول مىكنيد و به حكم من راضى مىشويد ؟ گفتند : بله ، در اين ميان جبرئيل نازل شد و حكم سنگسار را بياورد و رسول خدا ( ص ) فرمود حد آن دو ، سنگسار شدن است ولى يهوديان حاضر نشدند آن حكم را بپذيرند جبرئيل به رسول خدا ( ص ) عرضه داشت : مردى به نام ابن صوريا را كه به اين نام و نشان است بين خود و اين يهوديان حكم قرار بده . رسول خدا ( ص ) از آن جمع پرسيد جوانى امرد را كه موى صورتش نروئيده و سفيد چهره و لوچ است مىشناسيد كه در فدك منزل دارد ؟ و نامش ابن صوريا است ؟ گفتند : بله ، مىشناسيم ، پرسيد ، او چگونه شخصى است در بين شما ؟ عرضه داشتند : او اعلم علماى يهود است كه فعلا در روى زمين باقى مانده ، او از هر كس ديگرى به آنچه خداى تعالى بر موسى نازل كرده داناتر است ، حضرت فرمود : پس بفرستيد تا بيايد ، يهوديان پيكى روانه فدك كردند و عبد اللَّه بن صوريا را آوردند . رسول خدا ( ص ) به او فرمود : من تو را به آن خدايى سوگند مىدهم كه جز او هيچ معبودى نيست ، همان خدايى كه تورات را بر موسى نازل كرد و دريا را براى شما بنى اسرائيل شكافت و شما را از غرق نجات داد و فرعون و فرعونيان را غرق كرد ، همان خدايى كه ابر را بر سر شما سايبان نمود ، آن خدايى كه بر شما من و سلوى نازل كرد آيا در كتابتان حكم سنگسار را براى مرد و زن زنا كار ديده اى يا نه ؟ ابن صوريا گفت : به همان خدايى كه مشخصاتش را برايم شمردى سوگند مىخورم كه آرى چنين حكمى در تورات هست و به همان خدا سوگند كه اگر ترس آن نبود كه خداى تعالى پروردگار تورات مرا به جرم دروغ بستن به تورات و تحريف آن آتش بزند هرگز اين اعتراف را نزد تو نمىكردم و ليكن اى محمد تقاضا دارم بگويى كه حكم زناى محصنه در كتاب تو چيست ؟ حضرت فرمود : حكم زنا در قرآن اين است كه اگر چهار نفر شاهد شهادت دهند كه ديده‌اند آلت تناسل مرد همچون ميل در سرمه دان داخل در فرج زن است ، واجب است بر حاكم كه آن زن و مرد را رجم كند ، ابن صوريا گفت : خداى تعالى در تورات نيز همين حكم را نازل كرده . رسول خدا ( ص ) به وى فرمود : پس اولين بارى كه حكم خدا را ناديده